BAŞKA BİR ÇAĞDA

“Rüyaperestlere boyunduruk vurulamaz”                  Biliyorum ki; Bir gün bu dünyanın görünmez çanlarını onlar çalacaklar. Hayalperestler, arzudan elleriyle kadim zamanların yüce sırlarını yakalayacaklar ve yaratmaktan doğan bir güçle sırlar kapısını açacaklar.                  Zamanın kollarında gerçek ve sıra dışı bir yolculuğun hikayesiydi Paulo Coelho’nun Elif isimli kitabı. Dev Rusya topraklarını trenle geçerken yanında olmayı başaran Türk kızı Hilal’le ruhlarının asırlık yolculuğuna bir eşlik edişti Elif’i okumak. Varlığın ezelden ebediyete vardığı çizgiydi Elif.                  Elif, oldukça ilgili olduğum spiritüel inanışları içinde barındıran bir kitap olduğu için bana gayet etkileyici geldi. Fakat okurken beni düşündüren önemli bir no...

"Gerçekten de, asla hatırlayamayacağınız kadar uzun bir süre önce, günün birinde evrenin bir köşesinde buluşmaya dair verilmiş bir söz vardır" Brian L Weiss - Eş Ruhların Dansı Onu gördüğümde dünya durmuştu. Gözleri gözlerime değdi ve bildiğim her şey anlamını yitirdi. Hiç tanımadığım birine, hiç olmadık bir yerde, görür görmez âşık olmuştum. Öyle bir aşktı ki bu bir daha asla gelmedi. Bir daha asla ellerimi gökyüzüne değdirmeyi beceremedim. Yıllar yılları kovalarken içime giren bu virüs gibi şeyi bir türlü atamıyordum. Hangi hikâyeden çıkarsam çıkayım onu görür görmez aynı enteresan ürperme duygusuyla tabir-i caizse ruhumu kaybediyordum. Peki ya neydi bu? Tamam, genelde kullanılan ismi aşktı ama bunda hastalıklı bir yan vardı… Hiç tükenmeyen, her seferinde kendini yenileyen, hiç görmeden de hatırlanabilen, sanki çok öncelerden beri varmış gibi hissettiren bu enteresan duyguyu çok fazla düşündüm. Onu tanımlayamaz hale geldim. Hissettiğim şeyin bir örneğini daha görmemiştim...